Storythai

ในช่วงเวลาที่รู้สึกโหวงเหวง เคว้งงง ... เหมือนอยุ่ตัวคนเดียว มองไม่เห็นใครเลย

เพื่อนแท้ และเืพื่อนเทียม โผล่มาในเวลาที่ถูกต้องเสมอ...

ในความคิดใครเพื่อนแท้เพื่อนเทียมก็รู้อยุ่แก่ใจ จากการกระทำ แต่ไม่เคยคิดร้ายต่อใครทั้งนั้น ใครดีต่อเราในอารมณ์นั้น ก็เปิดใจยอมรับทั้งหมด

แต่กลับมานั่งคิดว่า เพื่อนแท้ เข้ามาหาเราตลอดเวลา จริงใจไม่หวังอะไรตอบแทน บางคนไม่เคยจะคุยกัน แต่พอรู้ว่าเรามีปัญหาเพื่อนแท้คนนั้นจะเป็นฝ่ายเข้ามาหาเรา

ซึ่งเราลืมนึกถึงไปเลยบางครั้งว่ายังมีเพื่อนคนนี้อยู่ในชีวิต  รู้สึกดีใจอย่างน้อยก็ยังมีคนที่นึกถึงเราเวลาที่มีปัญหา ซึ่งบางเรื่องคุยกับใครไม่ได้

เพื่อนเทียมก็รู้ว่ามีปัญหาเหมือนกัน ก็เข้ามาเหมือนกัน แต่ก็ผิวเผิน แค่ว่ารุ้ปัญหา คุยไ้ด้แค่นั้น แต่กลับไม่รู้สึกถึงความสบายใจ จริงใจ เวลาที่อยุ่ใกล้และพูดคุยด้วย

ยังไงก็ขอบใจเพื่อนแท้ทุกคน ที่ทำรู้สึกว่าพวกมึงๆทั้งหลายรักกู ซึ่งกลับกันกูไม่เคยนึกถึงพวกมึงเลย

ปล. โปรดอภัยที่ใช้ภาษาโบราณไปนิด หากเด็กๆเข้ามาอ่านอย่าเอาเป็นเยี่ยงอย่าง